Atje ku lulëzon ëndrra
dhe vuajtja nuk gjen vend
është i lirë shpirti
dhe fluturon anekënd
Atje ku digjet drita
dhe dashuria nuk pyet
të kesh mundësi të duash
është e vetmja arsye
Atje atëherë të pres
si perëndimi hënën
si lindja djellin
si fëmija nënën
si natë gushti yjet
si gjelbërimin pyjet
si pranverën lëndinat
si shiun luginat
Atje pra do të pres
deri sa të vish
të dish më s’do të ikësh
pranë meje do të rrish.
Autore: Idilia 2009
Shpërndaje në facebook Mos u bon fanatik, shperndaje kete barcolet ta lexoin edhe te tjeret 