Në mes të errësirës
kandil në mjegull
shenjat e mendjes tënde
Diku atje në mes
të “kurrë” dhe “gjithmonë”
të takova
Gjithçka që pikturonin
fjalët e tua thithja
t`më tregonin për ty
ngjyra që shpjegonin kohën
Kristal të kuq
në anë të zemrës tënde
rreth e rrotull det
lagështi e kaltërsisë
dritë në natë me mot të keq
buzëqeshje në melankolinë
e furtunave
hënë në frymëmarrje
U përkul përpara teje
e kuqja e zjarrtë e perëndimit
jetën time pikturove
me ngjyrë kristali të agimit.
Autore: Idilia 2009
Shpërndaje në facebook Mos u bon fanatik, shperndaje kete barcolet ta lexoin edhe te tjeret 