E veshur me një fustan qiell
me një det ndjenjash e mbytur
humbem këtë natë në përqafim
Duart e tua më shtrëngojnë
ndjej trupat tanë të bëhen një
zjarrin tënd të më pushtojë
Në sytë e tu shkëndija vezullojnë
ndjenjat e mia marrin flakë
në buzët e tua të miat u shkrinë
në rrjedhë t’na marri e lëm’ dashurinë
Lotë lumturie nga sytë më rrëshqasin
ndërsa dëgjoj pëshpërimat e tua
lumenj fjalësh nga goja jote dalin
e bashkë me to dhe fjala të dua
Në qënien time sikur ra tëmet
ndjenjat e mia si kurrë më parë
më ngren në qiej dhe shikoj
si një pikturë botën mbarë
Dashuria jote e zjarrtë dhe e butë
humbem dhe kthehem në flakët e tua
det i pafund bëhem të derdhësh
të gjithë, i dashur, pasionin për mua
Autore: Idilia 2009
Shpërndaje në facebook Mos u bon fanatik, shperndaje kete barcolet ta lexoin edhe te tjeret 