Tashme iku vjeshta,e bashke me te ike edhe ti,ike aq large…….edhe ti

Tashme iku vjeshta,e bashke me te ike edhe ti,ike aq large…….edhe ti
Muzgu hoqi kapelen dhe i la te bien ca gjethe te verdha ashtu te thara.Pa kuptim u shtri ketu ne shpirtin tim,qa bute e pa shpetim.
Me fali kapelen e tij vjeshtarake dhe brenda ne shpirt ndjeva doren e gjethes qe ma beri plage.
Ike ti,e bashke me vete e more eren,e tani per ty kjo vjeshte isht6e si gjithe te tjerat,ashtu si gjithe monotone,melankolike,e vjeter si gjithnje dhe me ne funde flak tutje petkun e sajprej fillimi qe vazhdon e vazhdon,e s’keputet kurre aq pafundem sa as ti ndoshta se ke kuptuar pse vjeshta ishte aq e gjate………..
E gjat ishte vertet,a ndoshta ajo ishte e gjate per ty,por per mua do te desha te me qendronte afer ashtu………..e pikerisht ajo t’ma sillte ate imazhin tand neper mendime.
Desha te shihja fetyren tende kudo e tek shihja vjeshten tek torturohej per te gjetur diku ne kordat e zemres,nuk prokupohesha per gjethet qe binin pa pushim,por desha te te shihja diku ne shpirt sepse kisha kaq mall,mall kaq mall…………
Ndoshta do ta kuptoj nje dite qe ti kishe ikur vertet………..bashke me eren…………e une kot mundohesha ta bindja veten se ti shfaqeshe aq large,large………
E lodhur vertet ishte ajo vjeshte,e gjate por prape dua te kem prane e t’me pushtoje me ato gjethet e saj vjeshtarake e t’ma prek ngadal shpirtin e te gjej vend nje dite e une me te te behem njesh……….
e me vone nje stine e pafundme vjeshte.Ti i dhe doren asaj i dhe titullin:”Mbarim vjeshte”,e une kete diku e ndegjova……….diku por nje dite do ta ndjesh doren e saj ta shtrengoj shpirtin aq fort sa ti do te vuash e do te qash nje dite,e emrin do t’ia vesh “Vetmi”……
E di qe nje dite do te me kujtosh ,e do te me kuptosh,kur ta kthesh koken prapa do te me ndjesh brenda tek ato gjethet tek te peshperisne vesh kur ti te kalosh ne rruget e mbuluara nga gjethet e asaj vjeshte qe e kishe harruar atehere.Do ta ndjesh aq fort zerin e saj perbrenda sa do ta nxjere shpirtin ajo vjeshte e vetmuar e do te lotosh gjake,gjake i nje zemre qe tashme eshte vetem ,e ti do te behesh plage e nje vjeshte qe dikur te kerkoi,por ti s’ia dhe doren e ajo u varros bashke me imazhin tend ketu ne shpirtin tim,diku…………..

E tani me vje keq per ate vjeshten tende aty brenda teje tek rritet pak e nga pak e po ta can shpirtin nga vetmia,por tani eshte teper vone per te menduar per vjeshten tende shpirt sepse ti ma le vjeshten time te me rritet ne shpirte e ajo tani vdiq e u be ferr e mbushur me gjethet e asaj plot e perplot,e ajo tani eshte larg,larg aq larg si ti dikur……….aq large,shum large!

Autore: Turkish-girl

Shpërndaje në facebook Mos u bon fanatik, shperndaje kete barcolet ta lexoin edhe te tjeret